APHELION İNCELEMESİ: DON’T NOD BU KEZ ISKALADI MI?
Son Güncelleme: 30 Nisan 2026 – 03:32
Hikaye odaklı yapımlarıyla tanınan DON’T NOD Entertainment, yeni oyunu Aphelion ile bilim kurgu sularına yelken açıyor. Ancak Life is Strange ve Banishers gibi devlerin gölgesinde kalan bu yeni macera, derinlikli bir hikayeyi ham mekaniklerle birleştirerek oyuncuyu biraz arada bırakıyor. İşte buz tutmuş gezegen Persephone’deki hayatta kalma mücadelemizin detayları.
Duygusal Bir Zigzag: Thomas ve Arianne
DON’T NOD’un en güçlü olduğu kası olan yazım, Aphelion’da yine kendini hissettiriyor. İklim krizi nedeniyle yaşanabilir bir habitat arayışı için gönderilen Thomas ve Arianne, iniş yaptıkları Persephone gezegeninde ayrı düşüyorlar. Oyunun hikayesi de iki karakterin perspektifi arasında zigzag çizerek birbirlerini bulma çabalarını ve gezegenin gizemini bizlere aktarıyor.
DON’T NOD severlerin gözleri yaşlı (yine). Firmanın takipçilerinin duygusal kapasitesine oynama taktiği burada da sonuç veriyor; ses sanatçılarının otantik performansları ile finalde insanı hiç de fena çarpmayan bir etki bırakıyor.
Oynanışta Sınıfta Kalan “Dağcılık”
Ancak oyunun oynanışı hem pek keyifsiz hem de aşırı ham. Karakterlerimizin farkı Arianne’in gemiden sağ, Thomas’ın ise yaralı çıkmasından kaynaklanıyor. Arianne hoplayıp zıplayıp dağcılık yaparken, Thomas sadece “ah uh” diyerek etrafta dolaşıyor.
O kadar da hoplayıverme çekirge. Arianne maalesef sinir bozucu olabiliyor çünkü DON’T NOD tırmanma animasyonlarıyla fiziklerini pek kotaramamış. Animasyonlar akıcı değil ve karakterin ivmesi gerçekçilikten fazlasıyla uzak, bu da oyunun inandırıcılığına ciddi bir darbe vuruyor.
Tırmanma mevzusu mekanik olarak basit görünse de yer yer fena sapıtıyor. Karakterin bir çıkıntıyı yakalamayı reddetmesi veya zıplama komutu verildiğinde hedefi tamamen şaşırıp boşluğa uçması sabır sınırlayan bir deneyim.
Dipsiz uçurum Arianne’e kucak açıyor. Üç boyutlu platform sekanslarına yeni bir bakış açısı getirilmediği gibi asgari cilayı bile atamamış olmaları, Jusant gibi bir oyundan sonra “ne alaka?” dedirtiyor.
Nemesis ve Buzlu Gezegen
Platform sekanslarının yanında bir de ölümsüz takipçimiz Nemesis’ten kaçıp saklandığımız kısımlar var. Manyetik alan manipülasyonu ve platform mekaniklerini bir arada kullanarak geçtiğimiz bu kısımlar da aynı şekilde epey sıkıcılar.
Nemesis’ten kaçmayı yeğlerim. Tamamı buzlu bir gezegende geçtiği için görsel olarak tekdüze ve Unreal Engine standardının üzerinde bulanıklığa sahip olan yapım, oynanış sığlığını duygusal hikayesiyle affettirmeye çalışıp pek de beceremiyor.
SON KARAR: İDARE EDER
Aphelion, DON’T NOD sevenlerin bile tam anlamıyla beğeneceğini düşünmediğim, “oyna, unut” kategorisinde bir tecrübe. Yazım kalitesi ve seslendirmeler harika olsa da, dağcılık kısmındaki istikrarsızlık ve görsel banallik oyunun puanını aşağı çekiyor. Puanımız: 6.0. Çok merak ediyorsanız Game Pass’ten oynamanızı, ancak kesinlikle satın almamanızı öneriyoruz.
Kaynak: Oyungezer